Beter een goede buur dan een verre vriend

5 tips om een burenruzie te voorkomen

24 juli 2020


Helaas zijn er de afgelopen tijd veel berichten voorbij gekomen over uit de hand gelopen burenruzies. Burenruzies die al jaren speelden en waar ineens sprake was van de spreekwoordelijke druppel. Een druppel die deed gooien met kratjes, slaan met bezemstokken en prikken met pennen. Opvallend is dat er in deze gevallen nooit voor gekozen is om buurtbemiddeling in te schakelen. Terwijl dat juist de instantie is die kan bemiddelen in dit soort situaties. Is dit misschien nog onbekend? Of lossen buren het liever zelf op? 


Een burenruzie ontstaat niet zomaar. Vaak sluimert het al langere tijd. Het is ook iets lastigs. Iemand stoort zich aan het handelen of niet handelen van de buren, waar diegene overlast van ervaart. Een handelen of niet handelen dat de ander meestal heel vanzelfsprekend vindt. 

Voordat degene die zich stoort, dit daadwerkelijk bespreekt met de buren, heeft deze er vaak al een langere tijd last van. De emoties zijn daardoor al flink opgelopen. Het vergt in die gevallen flink wat zelfkennis en inlevingsvermogen om de boodschap nog op een goede manier over te brengen. Het is dan ook niet gek als dit niet meer lukt en de boodschap er te emotioneel uitkomt. Hierdoor bestaat de kans dat de ander zich aangevallen voelt en meteen in de verdediging schiet. Ook ik herken dat.


Toen ik indirect werd aangesproken door buren op de ervaren overlast, van onder andere mijn spelende kinderen, voelde ik mij in eerste instantie enorm aangevallen. Ik schoot meteen in de verdediging en vond het vooral niet terecht en overdreven hoeveel last de buurvrouw in kwestie zei te ervaren. Dit had er vooral mee te maken dat ik altijd zo veel mogelijk rekening probeer te houden met anderen. Nu de buurvrouw toch overlast had ervaren betekende dit dat ik iets niet goed had gedaan. Deze reactie verbaasde mij achteraf, omdat je zou denken dat ik zou weten hoe het hoort. Maar weten hoe het hoort, zegt vrij weinig over je eigen emoties en handelen. Zeker als je ineens partij bent bij een ‘conflict’. Toen dat eerste gevoel zakte, kwam er begrip voor het feit dat diegene aangegeven had wat haar dwars zat. Begrip en zelfs respect, want het moet niet makkelijk zijn geweest.


Nu is het in onze situatie dus goedgekomen en niet uitgemond in een burenruzie, maar dat is helaas niet altijd het geval. Hieronder mijn tips die kunnen helpen om overlast op een goede manier bespreekbaar te maken en zo te voorkomen dat het uit de hand loopt.


1. Wacht niet te lang 

Je kunt je natuurlijk af en toe storen en een oogje dichtknijpen. Dat is heel normaal en zou ik zeker doen. Maar als er iets is wat echt gaat storen wacht dan niet te lang met het bespreekbaar maken. Hoe langer je namelijk wacht, hoe meer je je gaat opwinden en hoe emotioneler je wordt. Die emotie klinkt altijd door in hetgeen je zegt. Wil je dus dat jouw boodschap op een goede en duidelijke manier overkomt, wacht dan niet te lang.


2. Zorg dat je de tijd neemt voor elkaar

Zowel door een moment te prikken dat jullie ook beiden niet gestoord worden door iets anders. Maar ook door elkaar goed uit te laten praten en goed te luisteren naar elkaar. En laat de ander ook echt zijn / haar verhaal doen. Het is geen boodschap die je eruit gooit, nee je wilt het gesprek erover aangaan.


3. Besef dat het gedrag van de ander niet goed of fout is

Het is alleen anders dan jij zou doen. We hebben allemaal een andere opvoeding en achtergrond en staan allemaal anders in het leven. Hij/ zij is zich misschien van geen kwaad bewust. Zorg er dus ook voor dat je de ander niet aanvalt, maar dat je vanuit jezelf blijft praten. Je begint erover omdat jij er last van hebt en wilt dat het verandert. Bespreek het van te voren dan ook niet met te veel anderen. Vaak lief bedoeld bevestigen die anderen jouw mening over de situatie, waardoor je eerder geneigd zal zijn om op je strepen te gaan staan. Het is echter niet de bedoeling dat je iets afdwingt. Je wilt dat de ander naar jou luistert, begrijpt wat jij bedoelt en meedenkt aan een oplossing.


Door het gesprek negatief in te steken, bijvoorbeeld door te beschuldigen, ga je dat niet bereiken. Benoem wat er feitelijk gebeurd en welke emotie dat oproept. Die emotie wordt getriggerd door een behoefte. Vraag de ander bijvoorbeeld of hij/zij iets concreet anders wil doen, waardoor die behoefte vervuld wordt. De ander kan hierbij altijd weigeren, onthoud dat.


4. Samen zoeken naar een oplossing

Nodig de ander uit om mee te denken aan een oplossing. Het is dus niet enkel melden waar je last van hebt en verwachten dat die ander zich aanpast. Het doel is om tot een oplossing te komen, waar het liefst beide partijen over meedenken. Als je het zo insteekt, zal er eerder een gesprek ontstaan en blijven jullie daarin gelijkwaardig.  


5. Maak er geen principekwestie van 

Soms hebben we de neiging om ergens een principe kwestie van te maken. Terwijl het vinden van een oplossing die werkt en de overlast wegneemt vaak heel praktisch is. Denk bijvoorbeeld aan extra isolatie, vloerkleed i.p.v plavuizen, een koptelefoon om naar de muziek te luisteren o.i.d. Ga dan ook voor de praktische oplossing en maak het niet groter dan nodig is. 


En als extra tip wil ik nog wel meegeven, Schakel hulp in als jullie er zelf niet uitkomen.

Bijvoorbeeld omdat de boodschap toch niet goed overkomt, jullie moeite hebben begrip voor elkaars situatie te krijgen of omdat het door iets anders compleet escaleert of dreigt te escaleren. Er is niets mis met hulp vragen. In dit soort gevallen kun je terecht bij buurtbemiddeling, maar ook bij mediators/ bemiddelaars. Zij doen niks anders dan het begeleiden van jullie gesprek. Op zo'n manier dat jullie elkaar beter zullen begrijpen en tot de beste oplossing kunnen komen. Wacht daar dan ook niet te lang mee, dat is zonde van alle verspilde energie.


Voor sommigen zijn dit misschien inkoppers en allang bekend, maar toch kan het fijn zijn om hier nog eens aan te denken als je je daadwerkelijk in zo’n situatie bevindt. Want zoals ik al schreef reageerde ook ik in eerste instantie niet op een manier die ik anderen zou aanraden. Doe er dus je voordeel mee en voorkom dat het escaleert, want hoe cliché het ook is, een goede buur is toch echt beter dan een verre vriend!