Voorbeelden Mediation & Conflictcoaching

Om een beeld te geven waar mediation en conflictcoaching allemaal voor ingezet kan worden, vind je op deze pagina wat voorbeelden van trajecten. 

De Collega's

4 juni 2020

Binnen een maatschappelijk organisatie is de sfeer sinds een tijdje nogal gespannen. Hoe er eerder erg fijn werd samengewerkt, zijn er sinds kort kampen ontstaan onder de werknemers. Hierdoor lopen verschillende werkzaamheden vertraging op en wordt er door sommige werknemers nog maar minimaal gecommuniceerd. Gevolg? Boze klanten en verlies van positie op de markt. De sinds kort aangestelde leidinggevende zit met zijn handen in het haar. Hoe kan hij er voor zorgen dat alle neuzen weer dezelfde kant op staan en de samenwerking dus weer wordt verbeterd? Teambuilding dagen hebben niks opgeleverd, wel is hij er op die dagen achter gekomen dat er in de kern twee collega’s lijken te zijn die elkaar dwarsbomen. Op dit moment denkt hij eraan deze werknemers op andere plekken neer te gaan zetten in de hoop dat er iets verandert. Door de HR-medewerker wordt hij erop gewezen geen overhaaste beslissingen te nemen, maar wellicht eens een externe mediator in te schakelen. Kijken of diegene kan achterhalen wat er speelt. En zo geschiedde….


De twee medewerkers zitten liever niet samen in een kamer, maar omdat ze beiden ook geen andere functie of ontslag willen zijn zij het gesprek toch aangegaan. Vrijwilligheid is er dus enigszins, maar soms is de situatie zo dat je het daar als mediator mee moet doen. Zolang ze maar wel bereid zijn om zich in te spannen voor een oplossing kunnen we het toch proberen. 


Al snel blijkt dat ze elkaar van alles kwalijk nemen en weinig vertrouwen hebben in elkaar. Waarom dit is en waar dit vandaan komt, is dan nog niet duidelijk. Eerst de emoties er maar eens uit krijgen en zorgen dat ze elkaar echt gaan horen. 


Door terug te grijpen op het verleden en de positieve kanten van elkaar te benoemen komt er uiteindelijk iets meer ruimte in de gesprekken. Zo blijkt er in de samenwerking iets misgegaan te zijn, wat het vertrouwen enorm geschaad heeft. Ze bleken samen betrokken te zijn geweest bij een project, waar de een (collega A) alle lof voor heeft ontvangen terwijl de ander (collega B) het idee heeft dit meer te verdienen. Collega B heeft dit nooit geuit naar collega A omdat hij vindt dat collega A dit zelf had moeten inzien. Collega B bleek hierdoor niet op de hoogte van de gevoelens van collega A, maar had het idee dat collega A zich te goed voelde voor collega B en gewoon niets meer met hem te maken wilde hebben. Het gesprek gingen ze niet aan, maar beiden zochten steun bij collega’s om het negatieve beeld dat ze van elkaar hadden ontwikkeld te bevestigen en zo ontstonden er kampen. 


Het was al erg goed om dit uitgesproken te hebben. Nu kon er besproken worden wat er voor hun beiden verder nog nodig was om de samenwerking te verbeteren. Dit resulteerde in duidelijke afspraken zowel op werkvlak als communicatief vlak. Beiden hebben ook op dat laatste vlak een ontwikkeling doorgemaakt, door in te zien wat het niet uitspreken kan veroorzaken en hoe ze dit in het vervolg kunnen aanpakken. Uiteraard was de leidinggevende blij dat er door de mediation een snelle en effectieve verbetering plaatsvond zonder dat het nodig was om met personeel te schuiven of andere maatregelen te nemen. Een gezond bedrijf, met tevreden werknemers en daardoor ook met tevreden klanten als resultaat. 



Het Binnenterrein

8 mei 2020

Tijdens een vve vergadering van een nieuwbouwwijk lopen de spanningen hoog op. De irritaties die spelen gaan voornamelijk over het gebruik van het binnenterrein van deze wijk. 

De tuinen van de woningen in deze wijk grenzen aan dit binnenterrein en de helft van de woningen heeft een parkeerplaats op dit terrein. Naast dat het terrein dus een parkeerplaats is wordt het ook voor andere doeleinden gebruikt. Zo spelen er kinderen, staan er af en toe fietsen en stapels stenen en hebben enkele bewoners hun afvalbakken er neergezet.

Op dit moment zijn er drie partijen bewoners, de mensen die vinden dat alles wel moet kunnen op het binnenterrein mits het veilig gebeurd (hierna partij A). Een partij die vindt dat er niets anders mag dan parkeren op het binnenterrein (hierna partij B) en een partij die geen echte mening hierover heeft. De botsing in de vve is dus voornamelijk tussen de eerste twee genoemde partijen. 

Nu partij A en B er op de vve vergadering op geen mogelijke manier uit lijken te komen, maar beiden wel weten dat er iets moet veranderen als iedereen er prettig wil blijven wonen, wordt er voor mediation gekozen. Twee vertegenwoordigers (van elke partij één), gaan met de mediator in gesprek.

Partij B beroept zich voornamelijk op de regels zoals deze zijn neergelegd in de huisreglementen en op de juridische context van de discussie. Zoals vaker zorgt dit ervoor dat er eigenlijk weinig discussie mogelijk is. Dit is jammer, want dit zorgt eerder voor een grotere discrepantie tussen partijen dan dat dit voor verbinding zorgt. Tijd dus om erachter te komen waarom er zo’n behoefte is aan juridisering van één kant. Wat zit daar achter?

Door de focus op het achterhalen van de belangen te leggen, komen partijen langzaam los van de standpunten die zij in hebben genomen. 

Duidelijk wordt dat partij A zich voornamelijk aangesproken voelt op een handelen, dat een uitwerking heeft op anderen zonder dat dit zo bedoeld is. Ze willen anderen niet tot last zijn en leven volgens het adagium “Leven en laten leven”. Partij B stoort zich kennelijk wel aan hun handelen, maar is hier niet direct het gesprek over aangegaan. Wel worden er door partij B, indirect standpunten geuit, op social media en via de mail. Hierdoor heeft partij A het gevoel gekregen dat ze anderen tot last zijn, zonder dit te willen én voelen zich aangevallen, overall voelen zij zich als buren niet gehoord en zeker niet gezien voor wie ze zijn. 

Bij partij B speelt er een groot gevoel van onrechtvaardigheid en oneerlijkheid. Zij vinden dat partij A niet zomaar grond van het binnenterrein mag gebruiken, zijn het niet altijd eens met het gebruik en hadden hier ook andere verwachtingen van toen ze er kwamen wonen. Eigenlijk voelen zij zich benadeeld door het handelen van partij A. Daarnaast voelen zij zich miskend omdat er naar hun gevoel geen rekening met hen wordt gehouden en hen niets gevraagd is, eigenlijk voelen zij zich dus ook niet gehoord en gezien als buren. Door aan de regels vast te houden, die in hun voordeel spreken, vonden ze hun rechtvaardigingsgrond en het bestaansrecht van hun standpunten.  

Nu er tijdens de gesprekken eindelijk naar elkaar geluisterd wordt, voelen de partijen zich meer gehoord en gezien. Er ontstaat daardoor begrip voor elkaar en partijen blijken bereid om te onderhandelen. Als gemeenschappelijk belang hebben beide partijen, dat ze er zo prettig mogelijk willen wonen. Zonder dat ze overlast veroorzaken of overlast ervaren. Zaak om met elkaar af te stemmen wat beiden partijen eigenlijk onder ‘prettig wonen’ en ‘overlast’ verstaan, daarna kan het onderhandelen beginnen. 

In dit geval hield het onderhandelen in dat er goede afspraken gemaakt konden worden over het gebruik van het binnenterrein, oprecht rekening houdend met alle bewoners. Het mooiste was nog dat er eindelijk ook dingen gerealiseerd konden worden die beiden partijen wensten, waardoor de win-win situatie werd bereikt. 

Eigenlijk kunnen we dan ook stellen dat de mediation ervoor heeft gezorgd dat er geen partijen meer zijn, maar enkel buren die op een zo fijn mogelijke manier met elkaar willen samenleven en hier ook op een goede manier met elkaar over kunnen communiceren.

De koppige compagnons

1 mei 2020

Een mediation met twee compagnons, A en H. De corona-crisis brengt zware tijden met zich mee voor hun bedrijf en dat heeft ervoor gezorgd dat ook de relatie tussen deze compagnons op gespannen voet is komen te staan. Ze kunnen het niet eens worden over een nieuwe strategie, die in deze crisisperiode hard nodig is, en dat brengt stress met zich mee. Deze stress heeft ervoor gezorgd dat ze constant lopen te snauwen naar elkaar en de sfeer om te snijden is. 

Ze moeten knopen doorhakken als ze met hun bedrijf deze crisis willen overleven, maar het lukt ze maar niet om op één lijn te komen. Nog even en ze hebben niks meer te kiezen. Gelukkig snappen ze beiden dat er iets moet gebeuren. Ze willen er het liefst samen uit komen, maar beiden houden rekening met het scenario dat het ook wel eens het einde van de samenwerking kan betekenen. Ook dan willen ze dat op een voor beiden zo goed mogelijke manier regelen, daarom besluiten ze voor mediation te kiezen. 

In het begin van het gesprek zie ik twee mannen die, weinig zin lijken te hebben om echt naar elkaar te luisteren en elkaar steeds de zwarte piet toespelen. A stoort zich aan de in zijn ogen passieve houding van H, dit is hij niet van H gewend. En H stoort zich aan de drammerige houding van A, die ervoor zorgt dat H alleen maar meer met z'n hakken in het zand gaat staan. Ze zijn nu zelfs op een punt aangekomen, dat als de een A zegt de ander sowieso voor optie B is en de verwijten vliegen over en weer.

Veel boosheid dus zo aan het begin van het traject, wat uiteraard heel vaak zo is en ook helemaal niet vreemd is. Emoties bouwen zich op en als mensen eenmaal kiezen voor mediation dan is daar vaak al een hele periode aan vooraf gegaan met ruzie en gebeurtenissen die over het algemeen allemaal weer even de revue passeren. Het is daarbij juist belangrijk dat de emoties boven tafel komen, want daar kan je als mediator mee aan de slag. Omdat het de mannen tot nu toe nog niet is gelukt om voorbij deze boosheid komen, is het nu tijd om dieper te graven. 

Uiteindelijk blijkt de passieve houding van H voort te komen uit angst. Er spelen prive wat dingen, die ervoor zorgen dat hij in zijn eentje de last draagt voor het welzijn van zijn gezin. Door deze druk en angst, durft hij geen knopen door te hakken, hij verstijft. Ook durfde hij hier niet eerder open over te zijn omdat hij bang was voor de reactie van A. Hij was bang dat A zijn angst zou bagatelliseren, omdat A altijd zo positief mogelijk in het leven staat en niet snel bij de pakken neer gaat zitten. Daarnaast heeft A een hele andere privé situatie, waardoor H het idee had dat A zich nog moeilijker in zijn situatie zou kunnen verplaatsen. En tot slot was hij bang dat hij A door dit alles zou verliezen als compagnon en vriend.

Bij A werd langzaam duidelijk dat hij eigenlijk bang was dat de situatie tussen hem en H nooit meer zou worden zoals vroeger. Met man en macht probeerde hij daarom om H in beweging te krijgen. Omdat dat niet leek te lukken werd hij boos op H, uit onmacht, terwijl er eigenlijk angst en verdriet onder zat omdat hij zich alleen voelde staan en bang was om H kwijt te raken. Door dit gesprek zag hij in dat zijn handelen precies het tegenover bewerkstelligde dan wat hij eigenlijk wilde. 

Door de gesprekken kregen A en H niet alleen meer begrip voor elkaars situatie en houding, ze kwamen er ook achter dat ze elkaars ongewenste gedrag aan het versterken waren. Terwijl ze eigenlijk gewoon het beste met elkaar voor hadden en hetzelfde wilden. Door aannames te doen en door de angst voor reacties werd er om de hete brei heen gedraaid en het had niet veel gescheeld of dit had hun bedrijf én hun vriendschap de kop gekost. 

Gelukkig zorgde de gesprekken ervoor dat ze nu op de hoogte waren van elkaars belangen, die voor het grootste deel zelfs gezamenlijke en verenigbare belangen bleken te zijn. Door deze inzichten konden zij weer op een constructieve manier met elkaar aan de slag, zodat in ieder geval de vriendschap en hopelijk ook het bedrijf deze crisis zal overleven.